Yalnız ve ruhen bataklığa saplanmış bir adamdır film baş rolündeki Muharrem. İnsanlarla olan iletişiminde vasat ve kuşkucudur. Bu yüzdendir ki yalnız kalmıştır. Muharrem, günümüz insanının düşünce ve davranışlarına ters bir şekilde hareket ediyor. Bildiği her şeyi açıkça ve korkusuzca ifade edebiliyor. Ayna vazifesi görüyor yani bir nevi. Sevilmeyişinin altında da gerçekleri bir bir söyleyebilme özelliği yatıyor belki de çünkü insanlar bilinen doğruları söndürme gayreti içerisinde. Muharrem'in bu tavrı sisteme karşı duruş mudur ya da sistemi bilmeyişi midir bilinmez.
Film muhteşem bir akıcılıkla ilerlerken, filmin içine bir sürü yan kahraman girmektedir. Ancak bunların hiçbirisi asıl kahramanımız olan Muharrem'i gölgelememektedir. Yine kullanılan diyalogların ustalığına değinmeden geçemeyeceğim. Diyaloglar öylesine etkileyici ki, bilinçaltımıza işliyor her bir cümle ve uzun bir müddet tazeliğini koruyor.
Filmde değinilmesi gereken en önemli ana unsurlardan birisi ise kullanılan açılardır şüphesiz. Yeraltı'nda da kusursuz bir yol izlenmiş. Öyle ki filmi izleyip bitirdikten sonra filmin görüntü yönetmeni olan Türksoy Gölebeyi'ni araştırmaya başladım. Kullanılan açılar, objelerin yerleştirilmesi bana göre son derece etkileyiciydi. Sıkça kullanılan aynalar ve yansımalar Muharrem'in ayna vazifesini de pekiştirici bir durum.
Zeki Demirkubuz, filmin kurgu işini de üstlenmiş. Bu noktada da en ufak bir sorun gözüme çarpmadı. Sonuç olarak Türk sinemasında önemli bir eser ortaya çıkmış. Emeği geçen herkesin ellerine ve emeğine sağlık.
